Przejdź do treści
Klub Górski PTTK Kielce

Jesteś tutaj

11/15-11-2015 Wyjazd Klubu Górskiego PTTK Kielce w Sudety Zachodnie.

W środę rano, 11 listopada po siedmiogodzinnej jeździe autokarem dotarliśmy do Radomierza skąd wyruszyliśmy na Skopiec – najwyższy szczyt Gór Kaczawskich, zaliczany do Korony Gór Polski (KGP) oraz Korony Sudetów (KS).

Góry Kaczawskie to najniższe pasmo polskich Sudetów o powierzchni wynoszącej ok. 300 km2. Na zachodzie i południu ich granicę stanowi dolina Bobru. Od strony wschodniej sięgają do doliny Nysy Szalonej i Pogórza Wałbrzyskiego. Na północy łagodnie przechodzą w Pogórze Kaczawskie. Przez Góry Kaczawskie przepływa Kaczawa, która wraz ze swoimi dopływami dzieli je na kilka mniejszych pasm i pojedynczych wzniesień: Grzbiet Północny między dolinami Bobru i Kaczawy, Grzbiet Południowy między dolinami Lipki i Bobru, Grzbiet wschodni po wschodniej stronie Kaczawy oraz Grzbiet Mały leżący na północ od Jeleniej Góry. Przez pasma te przebiega gęsta sieć szlaków turystycznych. Najważniejsze z nich to: Europejski Szlak Długodystansowy E3, Szlak Wygasłych Wulkanów, Szlak Zamków Piastowskich, Szlak Polskiej Miedzi, Szlak Doliny Nysy Szalonej, Szlak Kaczawy.

Trasa naszej wędrówki prowadziła przez Grzbiet Południowy. Wędrowaliśmy fragmentem międzynarodowego szlaku E3 przez Dudziarza (652m n.p.m.), Straconkę (611m n.p.m.), Leszczyniec (602m n.p.m.), Ziemski Kopczyk (672m n.p.m.), Baraniec (720m n.p.m.), Skopiec (724m n.p.m. - KGP), Przełęcz Komarnicką (662m n.p.m.) do Komarna. Pokonanie 11 km przy 460 m podejść zajęło mam coś około 3 godzin. Niestety przez niemal całą drogę towarzyszyła nam mgła połączona z mżawką.

Tego samego dnia po południu, po szybkim rozładowaniu bagażu w PTSM „PLUM” w Piechowicach pokonaliśmy jeszcze trasę z Piechowic do Wodospadu Szklarki i z powrotem.

Wodospad Szklarki to drugi, co do wielkości wodospad w Karkonoszach. Znajduje się na wysokości 520 m n.p.m. Woda spada w nim z ponad 13-metrowego progu. Poniżej wodospadu rzeka Szklarka aż do ujścia do Kamiennej tworzy piękny przełom. W 1868 r nad wodospadem została wybudowana gospoda, w której aktualnie mieści się schronisko „Kochanówka”.

Do wodospadu wędrowaliśmy wzdłuż biegu Kamiennej ścieżką zbudowaną w drugiej połowie XIX w. W drodze powrotnej odwiedziliśmy Michałowice, Piechowicką Górę (608 m n.p.m.) oraz Piechowice. Pokonując 11 km i bez mała 400 m podejść.

W czwartek 12 listopada zwiedzaliśmy Góry Izerskie z ich najwyższym szczytem Wysoką Kopą – zaliczaną do KGP i KS.

Góry Izerskie, które wzięły swą nazwę od rzeki Izery (z celtyckiego iseries znaczy bystry, szybki) są najdalej na zachód wysuniętą częścią polskich Sudetów. Mają powierzchnię ok. 1000 km2, z czego w granicach polski znajduje się 400 km2. Pozostała część leży w Czechach. Od północy graniczą z Pogórzem Izerskim, na wschodzie i południowym wschodzie z Kotliną Jeleniogórską i Karkonoszami, a na południu i zachodzie z Pogórzem Karkonoskim oraz Kotliną Liberecką i Kotliną Turoszowską. W Polsce dzielą się na dwie części: niższy Grzbiet Kamieniecki i wyższy Grzbiet Wysoki. Oba grzbiety rozdzielone są dolinami Kwisy i Małej Kwisy.

Naszą wędrówkę rozpoczeliśmy w Jakuszycach leżących na Przełęczy Szklarskiej (886m n.p.m.) i wędrowaliśmy przez Rozdroże pod Cichą Równią, Rozdroże po Izerskimi Garbami, Wysoką Kopę (1126m n.p.m.), Przednią Kopę (1114 m n.p.m.), Rozdroże pod Kopą, Schronisko Chata Górzystów (kultowe miejsce w Górach Izerskich, Chata, kiedyś studencka, aktualnie prywatna), Halę Izerską otoczoną przez Torfowiska Wysokie, Schronisko Orle, Samolot z powrotem do Jakuszyc. Co dało bez mała 25 km marszu przy 600 m podejść. Pogoda tego dnia była trochę lepsza, ale i tak na szczycie Wysokiej Kopy czekała na nas mgła połączona z drobnym deszczem.

W piątek 13 listopada zrobiliśmy sobie przerwę w zdobywaniu górskich szczytów i odwiedziliśmy stolicę Czech Pragę. Nasza wędrówka po Pradze obejmowała zwiedzanie Starego Miasta wraz z siedzibą władców Czech - Hradczanami, wizytę w Katedrze Św. Wita, spacer po Moście Karola oraz po Placu Wacława. Mieliśmy okazję przejść się ulicami wielowiekowej Pragi, czując w każdym miejscu tchnienie ponad 1000-letniej historii.

W sobotę 14 listopada odwiedziliśmy już po raz drugi podczas tego wyjazdu  Karkonosze. Naszym celem była Śnieżka, najwyższy szczyt Karkonoszy, Sudetów i całych Czech zaliczany do KGP (Korony Gór Polski) i KS (korony Sudetów).

Karkonosze leżą w Sudetach Zachodnich i są najwyższym pasmem Sudetów. Od wieków stanowią granicę między Śląskiem i Czechami. Mają powierzchnię 650 km2, z czego na terenie Polski 185 km2. Na zachodzie graniczą Górami Izerskimi, na wschodzie z Rudawami Janowickimi. Od północy i południu przechodzą w Pogórze Karkonoskie. Szerokość pasma wynosi max 20 km a długość 36 km.

Naszą wyprawę w Karkonosze rozpoczęliśmy od zwiedzenia świątyni Wang.

Świątynia Wang to skandynawski kościół romański. Zbudowany w XII w we wsi Vang w południowej Norwegii. Gdy 1841 r Norwegowie planowali jego rozbiórkę świątynie zakupił król pruski Fryderyk Wilhelm II i za wstawiennictwem hrabiny Fryderyki von Reden z Bukowca przeniósł w częściach do Karpacza. Dodatkowo przy świątyni wzniesiono stylizowaną murowaną wieżę mającą chronić zabytkową budowlę przed silnymi wiatrami.

Trasa naszej wędrówki tego dnia prowadziła przez Polanę, Schronisko „Strzecha Akademicka”, Spaloną Strażnicę, Schronisko „Śląski Dom” na Śnieżkę (1603 m n.p.m.). Do Karpacza pod dolną stację wyciągu na Kopę wróciliśmy Śląską Drogą. Tego dnia pokonaliśmy 17 km przy 950 m podejść. Na szczycie Śnieżki dopadła nas zamieć śnieżna połączona z silnym, porywistym wiatrem. która towarzyszyła nam niemal do samego Karpacza.

W niedzielę 15 listopada naszym celem był Skalnik, najwyższy szczyt Rudaw Janowickich zaliczany do KGP i KS.

Rudawy Janowickie to najdalej na wschód wysunięte pasmo Sudetów Zachodnich o powierzchni 90 km2. Rudawy od północy graniczą z doliną Bobru od wschodu z Kotliną Kamiennogórską od południa z Karkonoszami oraz od zachodu z dolinami Jedlicy i Łomnicy.

Tego dnia wędrowaliśmy z Kowar przez węzeł szlaków pod Skalnikiem, Skalnik (945m n.p.m.), węzeł szlaków pod Skalnikiem, Mała Ostra, węzeł szlaków pod Skalnikiem, Czarnów z prywatnym schroniskiem Czartak, przełęcz pod Wilkowyją, Liściasta (755 m n.p.m.) do Szarocin. Tego dnia w strugach nieustannie padającego deszczy pokonaliśmy 14km przy 650m podejść.

Po Sudetach oprowadzał nas kolega Zbyszek Borowiec – Przodownik Górski.

ndz. 07.05.2017 - 14:38

Punkty GOT z wyjazdu

Punkty GOT z wyjazdu: 

Kalendarz imprez

pon.
wt.
śr.
czw.
pt.
sob.
ndz.
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
 
Wrzesień 2018
 

Stronę aktualnie przegląda 1 osoba