Przejdź do treści
Klub Górski PTTK Kielce

Jesteś tutaj

Czarny szlak Wólka Plebańska - Rezerwat "Skałki Piekło po Niekłaniem"

Czarny

Czarny szlak pieszy Wólka Plebańska - rezerwat "Skałki Piekło pod Niekłaniem" z założenia miał łączyć przystanek kolejowy w Wólce Plebańskiej z niebieskim szlakiem pieszym Kuźniaki – Pogorzałe oraz z rezerwatem przyrody „Skałki Piekło pod Niekłaniem”. Niestety od wielu lat przystanek jest nieczynny. Szlak jednak pozostał chociaż w swym początkowym biegu nie ma zbyt wielu znaków.

Po opuszczeniu pozostałości po przystanku kolejowym szlak skręca w prawo, kieruje się na północ, biegnie wzdłuż obszaru natura 2000 „Dolina Czarnej”.

Wkracza do wsi Niekłań Mały, biegnie wzdłuż stawów na Czarnej Koneckiej (w XIX wieku pracowała tu pudlingarnia oczyszczająca surówkę wielkopiecową z domieszek węgla, krzemu i manganu, po której pozostały stawy spiętrzające) za którymi, w oddali dostrzec można wieżę pochodzącego z roku 1835 wybudowanego w stylu neogotyckim z fundacji Małachowskich kościoła p.w. św. Wawrzyńca w Niekłaniu Wielkim.

Szlak wkracza do Niekłania Wielkiego. Wieś stanowiła kiedyś zasadniczą część majątku rodziny Platerów. Do dziś zachowały się jeszcze budynki podworskie, za dawnymi zabudowaniami folwarcznymi zamienionymi w pizzerię „Dawna Piekarnia” szlak skręca w prawo i wkracza do parku podworskiego przechodzi obok pozostałości zabudowaniach dworskich, mija współczesną szkołę i wkracza do lasu. Spotyka czerwone znaki „Szlaku Piekielnego”, biegnie trochę nasypem dawnej kolejki wąskotorowej, trochę leśnymi duktami. Kilkakrotnie zmieniając kierunek dochodzi do rezerwatu „Skałki Piekło pod Niekłaniem”, gdzie kończy swój bieg. W pobliżu w lesie znajdują się pozostałości po kopalni rud żelaza „Piekiełko”, która pracowała jeszcze w latach 50-tych XX w.

Rezerwat przyrody „Skałki Piekło pod Niekłaniem” utworzony został w roku 1959 w celu zachowania ze względów naukowych i dydaktycznych osobliwych skał piaskowcowych powstałych przez erozję wietrzną. Skałki powstały w okresie wczesnojurajskim (200 milionów lat temu), w strefie przybrzeżnej morza pokrywającego wówczas większą część Gór Świętokrzyskich. Skałki zbudowane są z piaskowców, swój kształt zawdzięczają erozji. Ciągną się na długość około 1 kilometra, swym wyglądem przypominają ambony, grzyby, stoły ich wysokość dochodzi do 7 metrów. W szczelinach górnych części skałek spotkać można rzadko występującą paproć – zanokcicę północną. Niepozorna z wyglądu, zaliczana do roślin górskich, podobna do kępek trawy jest reliktem schyłku klimatu polodowcowego. W 1863 roku, w czasie powstania styczniowego na terenie obecnego rezerwatu stacjonował oddział Dionizego Czachowskiego, a późnym latem roku 1944 lasy Niekłańskie były miejscem koncentracji oddziałów Armii Krajowej w ramach akcji „Burza”.

Czarny szlak pieszy Wólka Plebańska – rezerwat „Skałki Piekło pod Niekłaniem” liczy sobie 7km przy 140m podejść.

Zbyszek Borowiec

Ślad trasy

Przebieg

0,0 km
Wólka Plebańska
0,7 km
Niekłań Mały
2,7 km
Niekłań Wielki
7,0 km
Rezerwat "Skałki Piekło pod Niekłaniem"

Kalendarz imprez

pon.
wt.
śr.
czw.
pt.
sob.
ndz.
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
 
Sierpień 2018
 

Stronę aktualnie przegląda 1 osoba